Solo reizen. Op TikTok ziet het eruit als één grote droom: iced coffee in de zon, een leuk outfitje, mooie straatjes en iemand die “living her best life” is. Iedereen lijkt moeiteloos alleen de wereld rond te gaan. Toen ik zelf een paar dagen alleen op Mallorca was, dacht ik ook: dit komt vast helemaal goed. Spoiler: het was niet alleen maar perfect. Maar juist daarom was het zo waardevol.
Waarom ik alleen ging reizen
Mijn reis begon eigenlijk niet als een echte solo trip. Mallorca was een tussenstop: een paar dagen tussen twee bestemmingen in. In plaats van die dagen snel voorbij te laten gaan, besloot ik ze bewust alleen door te brengen. Geen planning met anderen, geen overleg, geen rekening houden met iemand anders zijn wensen. Gewoon ik.
Dat idee trok me heel erg. Ik wilde ervaren hoe het was om alles zelf te bepalen. Waar ik heen ging, wanneer ik iets deed en of ik überhaupt iets deed. Solo reizen voelde als een soort test voor mezelf: kan ik dit?
Wat ik totaal onderschat had
Wat ik niet had verwacht, was hoe stil het soms kon voelen. De eerste dag op Mallorca was nog leuk en chaotisch. Nieuwe plek, koffers uitpakken, even rondkijken. Maar toen ik ’s avonds op mijn bed zat en mijn telefoon weglegde, voelde ik ineens hoe alleen ik eigenlijk was.
Alles moest ik zelf beslissen. Waar ga ik eten? Blijf ik hier of loop ik door? Dat klinkt klein, maar als niemand met je meekijkt of meedenkt, ga je ineens veel meer twijfelen. Zelfs simpele keuzes voelden groter dan normaal.
Alleen uit eten vond ik ook lastiger dan ik had gedacht. Je ziet stelletjes, vriendengroepen, mensen die lachen en praten. En jij zit daar alleen. Niet per se zielig, maar wel confronterend. Dat soort momenten zie je nooit op Instagram, maar ze horen er wel bij.
“Ik dacht dat alleen reizen vooral vrijheid was, maar het was ook leren omgaan met mezelf.”
Mallorca als plek om alleen te zijn
Toch was Mallorca juist een fijne plek om dit te ervaren. Het eiland heeft iets rustigs, maar ook iets levendigs. Overdag kon ik wandelen langs de kust, door kleine straatjes slenteren of ergens gaan zitten met een koffie. Niemand die iets van me verwachtte. Ik hoefde niets te doen en dat was ergens ook wel heel fijn.
Wat ik merkte, is dat je alleen veel bewuster kijkt. Je hebt geen gesprekken om je af te leiden, dus je let meer op wat er om je heen gebeurt. De zee, het geluid van scooters, mensen die voorbijlopen. Mallorca gaf me ruimte om even stil te staan, ook al voelde dat soms ongemakkelijk.
Wat solo reizen me uiteindelijk gaf
Na een paar dagen merkte ik dat er iets veranderde. De ongemakkelijke momenten werden minder. Ik voelde me zekerder in mijn keuzes en minder afhankelijk van bevestiging. Als ik ergens wilde zitten, deed ik dat gewoon. Als ik zin had om terug te gaan naar mijn accommodatie, was dat ook oké.
Wat me misschien nog wel het meest verraste, was hoe trots ik me voelde. Niet omdat alles perfect ging, maar juist omdat ik het gewoon deed. Alleen reizen leerde me dat ik mezelf meer vertrouw dan ik dacht.
Wat ik de volgende keer anders zou doen
Als ik het opnieuw zou doen, zou ik mezelf iets meer richting geven. Niet alles plannen, maar wel vooraf nadenken over wat voor soort dagen ik wilde. Rustig, actief, of een combinatie. Dat had me in het begin wat onzekerheid bespaard.
Ook zou ik mezelf sneller toestemming geven om niets te doen. Niet elke dag hoeft bijzonder te zijn. Soms is een wandeling en een koffie genoeg.
Voor wie solo reizen wel (en niet) is
Solo reizen is niet voor iedereen, en dat hoeft ook niet. Het kan spannend zijn en soms eenzaam voelen. Maar juist daardoor leer je jezelf beter kennen. Voor mij waren die dagen op Mallorca een soort tussenmoment: even stilstaan voordat ik weer doorging.
En misschien is dat wel wat solo reizen echt is. Niet alleen ontdekken van een nieuwe plek, maar ook ontdekken hoe je met jezelf omgaat als niemand anders er is.
